Skip to content Skip to footer

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Masz pytania bądź wątpliwości, które rodzą się w Twojej głowie przed podjęciem decyzji o diagnozie ADHD? Szukasz niezbędnych informacji na temat psychoedukacji? Potrzebujesz rzetelnej pomocy w zakresie ASD? A może chcesz po prostu dowiedzieć się, co ma do zaoferowania Centrum Terapii Alma? Poniżej zebraliśmy najczęściej pojawiające się pytania. Jesteśmy pewni, że odpowiedzi na nie pomogą Ci podjąć najlepszą decyzję.

Pytania ogólne

Wszystkie konsultacje dotyczące osób dorosłych mogą odbywać się w formie online, natomiast wszystkie dotyczące dzieci – stacjonarnie w obecności opiekuna.

Płatności można dokonać na miejscu (gotówką lub kartą) lub online za pomocą płatności PayU.

Wizytę można odwołać na 24 h przed jej terminem ze zwrotem środków.

Zaleca się, aby opiekun dziecka był obecny na każdej wizycie

E-recepta dotyczy tylko przedłużenia ostatniej recepty – w celu jej uzyskania, należy umówić się na wizytę e-receptową, w ramach której pacjent otrzyma kod smsem bez przyjeżdżania na miejsce i bez kontaktowania się z lekarzem.

Pierwszym krokiem do dołączenia do grupy wsparcia DDA/DDD jest spotkanie kwalifikacyjne z Pawłem Przybyszem lub Elżbietą Krzyżanowską. Spotkania grup wsparcia odbywają się wyłącznie stacjonarnie. Do grupy można dołączyć w dowolnym momencie.

Zdecydowanie warto zabrać ze sobą dotychczasową dokumentację medyczną.

Na kilka minut przez wizytą na wskazany wcześniej adres mailowy. Oczekiwanie na połączenie ze specjalistą może wynosić do 5 minut. 

Aby otrzymać FV, należy wysłać maila na adres wybranej placówki warszawa@centrumalma.pl lub bydgoszcz@centrumalma.pl, w treści wiadomości podając wszystkie dane, jakie muszą znaleźć się na dokumencie, w tym dopiski i szczegółowe informacje, np. „wizyta dla dziecka”. 

FV może zostać wystawiona najwcześniejszej w dniu wizyty po wydrukowaniu paragonu za dokonanie płatności.

ADHD

Przygotowanie się do diagnozy ADHD może być pomocne, choć nie ma konieczności robienia
tego w szczególny sposób. Poniżej znajdziesz kilka wskazówek, które mogą być przydatne:

  1. Zastanów się nad swoimi objawami. Jeśli to dla Ciebie pomocne, możesz spisać swoje objawy i obserwacje dotyczące codziennego funkcjonowania.
  2. Przyjrzyj się, jakie trudności napotykasz zarówno w pracy, jak i w szkole, w relacjach czy w życiu codziennym.
  3. Przyjrzyj się swojemu funkcjonowaniu jako dziecko. Możesz również porozmawiać ze swoją
    rodziną i zapytać o ich perspektywę. Jeśli zupełnie nie pamiętasz swojego funkcjonowania jako
    dziecko, możesz poprosić kogoś bliskiego o towarzyszenie Ci na spotkaniu, co może być
    pomocne w uzupełnieniu historii.
  4. Przygotuj swoją historię medyczną. Przygotuj swoją dokumentację medyczną, zawierającą
    informacje o lekach, które przyjmujesz obecnie i wcześniej, dotychczasowych diagnozach, a
    także wszelkich innych istotnych informacjach dotyczących Twojego zdrowia. Przyniesienie tych
    dokumentów na wizytę u lekarza psychiatry może ułatwić proces diagnostyczny.

Choć wykonanie testu DIVA-5 samodzielnie może być użyteczne jako wstępna ocena, ważne jest, aby zrozumieć, że diagnoza ADHD wymaga szerokiej oceny klinicznej. Testy online lub samodzielne badania mogą być pomocne w wstępnym zrozumieniu sytuacji, ale nie zastępują one profesjonalnej oceny przeprowadzonej przez doświadczonego psychologa. Spotkanie z psychologiem jest istotnym elementem procesu diagnostycznego, ponieważ specjaliści ci posiadają odpowiednie kwalifikacje, aby przeprowadzić kompleksową ocenę i postawić dokładną diagnozę.

Podsumowując, jeżeli wypełniłeś test DIVA-5 samodzielnie i tak zostaniesz poproszony o przyjście na spotkanie z psychologiem.

Proces diagnozy ADHD rozpoczyna się od spotkania z psychologiem dziecięcym, podczas którego
rodzice przedstawiają trudności i objawy, z którymi boryka się dziecko. To kluczowy moment,
aby podjąć decyzję co do diagnozy ADHD, ale także aby rozważyć inne możliwe kierunki diagnozy.

Następnie, kolejne spotkania skupiają się na samym dziecku, gdzie w zależności od wieku może to być wywiad lub obserwacja podczas zabawy. Sesje te służą również przeprowadzeniu odpowiednich testów psychologicznych. Na podstawie zebranych danych, obserwacji i wywiadów, specjalista formułuje diagnozę ADHD, biorąc pod uwagę również diagnozę funkcjonalną oraz proponuje dalsze kroki.

Dodatkowo, w razie potrzeby, psycholog może sporządzić zalecenia dla placówek edukacyjnych, aby pomóc w dostosowaniu środowiska do potrzeb dziecka.

Należy pamiętać, że liczba spotkań w ramach procesu diagnostycznego może się różnić w zależności od potrzeb, o czym będziesz informowany na bieżąco.

Diagnostyka ADHD jest procesem zespołowym, wymagającym współpracy psychologa i lekarza
psychiatry.

Pierwszym krokiem jest około dwugodzinne spotkanie z psychologiem, podczas którego specjalista poznaje Twoje trudności i objawy przy pomocy ustrukturyzowanego wywiadu DIVA-5. Zostaniesz zapytany o swoje objawy zarówno teraz, jak i w dzieciństwie. Po takim spotkaniu, w ciągu maksymalnie 48 godzin otrzymasz raport diagnostyczny, w którym znajdziesz informacje czy zauważono u Ciebie występowanie objawów ADHD, pod jaką postacią oraz co powinieneś zrobić dalej.

Kolejnym krokiem jest formalizacja diagnozy, czyli spotkanie z lekarzem psychiatrą. W trakcie tego spotkania psychiatra przeprowadza własny wywiad, który pomaga potwierdzić bądź wykluczyć ADHD z perspektywy medycznej. W przypadku potwierdzenia diagnozy, lekarz może również zalecić odpowiednie formy leczenia, jeżeli uzna to za wskazane.

Leczenie ADHD u dorosłych często obejmuje zróżnicowane podejścia, łącząc przykładowo: farmakoterapię,  psychoedukację, coaching oraz terapie behawioralne, takie jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT) i techniki z trzeciej fali terapii poznawczej.

Oto jak każdy z przykładowych elementów może być wykorzystany w leczeniu ADHD:

Farmakoterapia:

  • Leki stymulujące, takie jak metylofenidat, są często stosowane jako pierwsza linia leczenia ADHD u dorosłych. Pomagają one w poprawie uwagi, koncentracji i kontrolowaniu impulsów;
  • Leki niestymulujące, takie jak atomoksetyna czy bupropion, mogą być również skuteczne, szczególnie u osób z niską tolerancją na skutki uboczne stymulantów.

 

Psychoedukacja:

  • Psychoedukacja zapewnia osobom z ADHD oraz ich rodzinom informacje na temat samego zaburzenia, jego objawów, przyczyn oraz strategii zarządzania nimi.
  • Pacjenci uczą się praktycznych narzędzi i strategii, które mogą pomóc w codziennym funkcjonowaniu, takich jak techniki organizacyjne, planowanie czasu czy radzenie sobie ze stresem.

 

Coaching:

  • Coaching jest skoncentrowany na wsparciu i motywowaniu osób z ADHD w osiąganiu swoich celów życiowych oraz rozwijaniu umiejętności potrzebnych do radzenia sobie z wyzwaniami, jakie stawia im ADHD.
  • Coach może pomagać w identyfikacji celów, planowaniu działań oraz monitorowaniu postępów, co może być szczególnie pomocne w zakresie zarządzania czasem i organizacji.

 

Terapia CBT (terapia poznawczo-behawioralna):

  • CBT może pomóc osobom z ADHD w identyfikacji i zmianie szkodliwych myśli i zachowań.
  • Pacjenci uczą się technik radzenia sobie z negatywnymi myślami i emocjami, strategii planowania i rozwiązywania problemów oraz umiejętności komunikacji i rozwiązywania konfliktów.

 

Trzecia fala terapii CBT:

  • Techniki z trzeciej fali terapii poznawczej, takie jak terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) czy dialektyczna terapia behawioralna (DBT), mogą być również skuteczne w leczeniu ADHD u dorosłych.
  • Te podejścia kładą nacisk na rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze stresem, akceptacji własnych doświadczeń i emocji oraz budowania wartościowych relacji.

Psychoedukacja

Psychoedukacja jest cyklem 12 przemyślanych i rozplanowanych spotkań. Raz w tygodniu spotkasz się z psychologiem/psychoterapeutą, aby pracować nad konkretnymi objawami ADHD. Specjalista będzie rozmawiał z Tobą na temat problemów i trudności w Twoim życiu spowodowanych przez ADHD.

Metoda ta, mimo z góry określonej struktury, jest bardzo dopasowana do potrzeb pacjenta. Kurs psychoedukacji przechodzi się raz w życiu, lecz można go w razie potrzeby później odświeżać, a także zwiększyć liczbę spotkań. Nie zmienia to jednak faktu, że nabyte umiejętności zostają z nami do końca. Psychoedukacja pozwala na kontrolowanie impulsów.

Leki niestymulujące, takie jak atomoksetyna czy bupropion, mogą być również skuteczne, szczególnie u osób z niską tolerancją na skutki uboczne stymulantów. Psychoedukacja zapewnia osobom z ADHD oraz ich rodzinom informacje na temat samego zaburzenia, jego objawów, przyczyn oraz strategii zarządzania nimi. Pacjenci uczą się praktycznych narzędzi i strategii, które mogą pomóc w codziennym funkcjonowaniu, takich jak techniki organizacyjne, planowanie czasu czy radzenie sobie ze stresem.

Coaching jest skoncentrowany na wsparciu i motywowaniu osób z ADHD w osiąganiu swoich celów życiowych oraz rozwijaniu umiejętności potrzebnych do radzenia sobie z wyzwaniami, jakie stawia im ADHD. Coach może pomagać w identyfikacji celów, planowaniu działań oraz monitorowaniu postępów, co może być szczególnie pomocne w zakresie zarządzania czasem i organizacji.

CBT może pomóc osobom z ADHD w identyfikacji i zmianie szkodliwych myśli i zachowań. Pacjenci uczą się technik radzenia sobie z negatywnymi myślami i emocjami, strategii planowania i rozwiązywania problemów oraz umiejętności komunikacji i rozwiązywania konfliktów.

Techniki z trzeciej fali terapii poznawczej, takie jak terapia akceptacji i zaangażowania
(ACT) czy dialektyczna terapia behawioralna (DBT), mogą być również skuteczne w leczeniu ADHD u dorosłych.
Te podejścia kładą nacisk na rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze stresem, akceptacji własnych doświadczeń i emocji oraz budowania wartościowych relacji. W przeciwieństwie do psychoterapii nie przepracowuje dzieciństwa oraz mechanizmów z niego wynikających. Uczy natomiast, jak TU i TERAZ poradzić sobie z objawami ADHD.

W psychoedukacji wyróżnia się 4 bazowe moduły adresowane do wszystkich, których dotyczy ADHD:
- Organizacja i planowanie
- Skłonność do rozpraszania się
- Myśli automatyczne
- Prokrastynacja, czyli odkładanie spraw na później

Kolejność jest bardzo ważna, ponieważ wszystkie moduły są ściśle ze sobą połączone i wynikają jeden z drugiego tj. bez modułu organizacji i planowania, nie poradzisz sobie z prokrastynacją. Kolejne moduły są dopasowywane indywidualnie, kiedy terapeuta pozna Cię lepiej.

Pierwszym krokiem do zapisania się na psychoedukację jest spotkanie kwalifikacyjne. Dzięki niemu zyskamy pewność, że jest to dla Ciebie najlepsza metoda pracy w tym momencie. Na spotkanie kwalifikacyjne możesz umówić się, dzwoniąc do rejestracji bądź kontaktując się z nią mailowo.

Nasz specjalista zaproponuje Ci 2-3 najbardziej odpowiednich prowadzących – w naszym zespole posiadamy wielu specjalistów zajmujących się dodatkowymi aspektami: zaburzeniami odżywiania, pracą z lękami, traumami. Zależy nam, abyś trafił do specjalisty, który będzie mógł holistycznie spojrzeć na Twoją sytuację oraz udzielić wsparcia we wszystkich problematycznych zagadnieniach.

Po spotkaniu kwalifikacyjnym umawiasz się na cykl psychoedukacji do wybranego specjalisty z pomocą naszej rejestracji.

Koszt psychoedukacji to 2400 zł za 12 spotkań (w języku angielskim - 3600 zł). Opłaty należy dokonać z góry przed rozpoczęciem procesu.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu

Jeśli inni specjaliści, tacy jak psychologowie czy psychiatrzy, zalecili wykonanie badania ADOS-2, istnieje możliwość skorzystania z niego bez konieczności uczestnictwa w kompleksowym procesie diagnozy. Po przeprowadzeniu badania, specjalista przygotowuje raport, zawierający wyniki i obserwacje, lecz nie pełną diagnozę.

Tak. Termin "zaburzenia ze spektrum autyzmu" obejmuje szeroki zakres objawów, wskazujących
np. na zespół Aspergera, autyzm dziecięcy czy autyzm atypowy. Używamy jednego terminu, który odzwierciedla różnorodność objawów i indywidualnych doświadczeń związanych z autyzmem. Terminologia w oficjalnych kryteriach diagnostycznych wkrótce również ulegnie zmianie, ale istota diagnozy i opieki nad osobami z ASD pozostanie taka sama.

Podczas wstępnej konsultacji diagnostycznej, rodzice przedstawiają trudności, z jakimi boryka się
ich dziecko. Na tym etapie możliwe jest także przeprowadzenie badań przesiewowych, takich jak
M-CHAT-R, ASRS czy AQ, w razie konieczności. Jest to również moment, aby rozważyć ewentualne zmiany w kierunku diagnozy. Specjalista może również wskazać konieczność wykonania diagnozy różnicowej.

Następne spotkanie skupia się na dziecku, gdzie w zależności od wieku może mieć formę wywiadu lub obserwacji podczas zabawy. Kolejne sesje poświęcone są przeprowadzaniu odpowiednich testów psychologicznych, w tym rozmów z rodzicami na podstawie testu ADI-R lub kierowanych obserwacji przy użyciu protokołu ADOS-2.

Na podstawie zebranych danych, obserwacji oraz wywiadów, specjalista formułuje diagnozę, uwzględniając również diagnozę funkcjonalną. W razie potrzeby, sporządza również zalecenia dla placówek edukacyjnych.

Należy pamiętać, że liczba spotkań w ramach procesu diagnostycznego może się różnić w zależności od potrzeb, o czym będziesz informowany na bieżąco.

Proces diagnozy dorosłych jest zbliżony do diagnozy dzieci i młodzieży. Podczas wstępnej konsultacji diagnostycznej pacjent przedstawia trudności, z jakimi się boryka. Na tym etapie możliwe jest także
przeprowadzenie badań przesiewowych, takich jak ASRS czy AQ. Jest to również moment, aby rozważyć ewentualne zmiany w kierunku diagnozy.

Specjalista może również wskazać konieczność wykonania diagnozy różnicowej. Kolejne sesje poświęcone są
przeprowadzaniu odpowiednich testów psychologicznych, np. kierowanej obserwacji na podstawie protokołu ADOS-2.

Na podstawie zebranych danych, obserwacji oraz wywiadów, specjalista formułuje diagnozę, uwzględniając również diagnozę funkcjonalną. Należy pamiętać, że liczba spotkań w ramach procesu diagnostycznego może się różnić w zależności od potrzeb, o czym będziesz informowany na bieżąco.

ADHD a zaburzenia ze spektrum autyzmu

Nie ma konieczności przeprowadzania osobnych diagnoz ani precyzyjnego ustalania, na które zaburzenie wskazują objawy. Wystarczy skorzystać z diagnostyki różnicowej i już na pierwszej konsultacji przedstawić specjaliście swoje trudności oraz ewentualne podejrzenia.

Proces diagnozy rozpoczyna się zawsze od konsultacji diagnostycznej, która przyjmuje formę dogłębnego wywiadu. W trakcie tej rozmowy specjalista dokładnie poznaje Twoje trudności oraz dokonuje wstępnej oceny kierunku diagnozy. Następnie, w zależności od wskazań, proces diagnozy obejmuje następujące etapy:

  1. Przeprowadzenie ustrukturyzowanego wywiadu z użyciem narzędzia DIVA-5.
  2. Realizacja testów psychologicznych, skupionych na badaniu zaburzeń ze spektrum autyzmu, takich jak np. ADOS-2 czy ADI-R.
  3. Konieczność wykonania dodatkowych testów psychologicznych, jeśli specjalista uzna to za niezbędne.

Po zebraniu danych z wywiadu i testów, specjalista dokonuje diagnozy i określa występowanie zaburzenia lub ewentualne współwystępowanie różnych zaburzeń. Należy pamiętać, że liczba spotkań w ramach procesu diagnostycznego może się różnić w zależności od potrzeb, o czym będziesz informowany na bieżąco.

Proces przebiega analogicznie do standardowej diagnostyki różnicowej, za wyjątkiem zastosowania testów oceniających obecność już zdiagnozowanego zaburzenia.

Inne

Podczas pierwszego zapisu nie musisz się decydować na konkretną technikę terapeutyczną, wybierz którąkolwiek z nich. Nasz specjalista pomoże Ci wybrać odpowiednie podejście, a często wykorzystuje różne techniki w zależności od Twoich potrzeb.