Rafał Rorat

Jestem pedagogiem opiekuńczo-wychowawczym z wieloletnim stażem. Ukończyłem studia podyplomowe z zakresu terapii patologii zachowań. W mojej fascynacji relacjami międzyludzkimi i ich wpływem na życie każdego człowieka postanowiłem kontynuować dotychczasowe oraz znacznie rozszerzyć swoje zawodowe kompetencje. W tym kontekście podjąłem studia podyplomowe z zakresu psychoterapii, jestem psychoterapeutą w trakcie szkolenia. 

Doświadczenie zawodowe zdobywałem pracując z rodzinami z problemem alkoholowym, profilaktyką uzależnień, a także szkoliłem kandydatów na rodziny zastępcze uzyskując uprawnienia trenera Pride. Również pracowałem z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem czy przemocą oraz jako wychowawca w domu dziecka. Byłem też społecznym kuratorem przy wydziale rodzinnym sądu rejonowego. 

W czym mogę Ci pomóc?

• Kiedy ponad 2 tygodnie posiadasz obniżony nastrój lub odczuwasz: przewlekły smutek, brak sił, nie posiadasz radości życia, 
• kiedy odczuwasz codzienny niepokój, boisz się lub nie chcesz kontaktu z ludźmi, odczuwasz duże napięcie nerwowe, często tracisz cierpliwość, 
• kiedy przechodzisz przez kryzysy i trudne chwile w życiu i czujesz, że potrzebne Ci zrozumienie i wsparcie,  
• kiedy posiadasz niską samoocenę, nie akceptujesz samej (samego) siebie,  
• kiedy jesteś w konflikcie w rodzinie czy w swoim związku, nie dogadujesz się dziećmi lub rodzicami.  

Jak pracuję?

Osią mojej pracy terapeutycznej jest zrozumienie. Nie udzielam rad, nie serwuję gotowych rozwiązań. Zamiast tego towarzyszę klientowi w rozpoznawaniu przez niego obszarów i sposobów zachowania, które znacząco utrudniają mu funkcjonowanie. Cenię sobie poczucie humoru, lecz pochylam się nad głębią przeżywanego smutku. Mam takie wyobrażenie, że w każdym z nas znajdują się pokłady, z których możemy czerpać. Staram się dostosować tempo pracy do potrzeb klienta, będąc szczególnie wrażliwym na komunikację pozawerbalną.  

Jakie metody stosuję?

Jako psychoterapeuta w nurcie integracyjnym potrafię i czerpię z różnych nurtów w psychoterapii. Tworząc konceptualizację pracy – tzn. opracowując plan pracy uwzględniam diagnozę i cele sesji. W realizacji celów łączę różne podejścia – zawsze dostosowane do aktualnie przepracowywanego obszaru. Tak więc uciekam się głównie do zagadnień terapii poznawczo- behawioralnej w zakresie zmiany myślenia i nawyków oraz pracy z przekonaniami. Jest mi bliski nurt systemowy, mając świadomość dynamik grup oraz możliwości korekcyjnych jaki posiada każdy system czy to rodzinny czy zawodowy.

Najbliższy jest mi natomiast nurt psychodynamiczny, bowiem za Jungiem powtarzam, że ludzie kierują się nieświadomością nazywaną przeznaczeniem…. Moment zobaczenia, świadomego uchwycenia siebie można porównać do wytarcia zabrudzonej szyby! Cóż, szyba ponownie się zabrudzi – to naturalne… Lecz człowiek świadomy będzie miał potrzebę utrzymywania jej w czystości.. 

Po godzinach

Moją pasją jest muzyka. Jestem czynnym instrumentalistą – tzn. gram na gitarze klasycznej. Staram się poświęcać jej choć część codziennego czasu wolnego. Świat muzyki pokazuje mi różnorodność koncepcji myślowych, potrzeby spięcia i opisywania tego, co trudno opisać – emocji, pragnień. Ukazuje również głębię ludzkiej egzystencji oraz potrzebę twórczego przetwarzania rzeczywistości. A poza muzyką, mój związek i dzieci, dobry film i książka, stary i dobry rower, spacery i podróże, ludzie i przyjaźnie.